Dni Międzyrzecza - wyimki

Maraton imprez w miniony weekend – do późna w noc... Ale Dni Międzyrzecza są tylko raz w roku. Między Rzekami naszymi obiema – impreza zrealizowana z dużym rozmachem.

Kulminacja w niedzielę. Na koncert Big Cyc przyszło mrowie ludzi – posłuchać Skibę i jego przeboje, na czele z „Makumbą”, na stoiskach gastronomicznych świątecznie zjeść coś, jakiś szaszłyk, na obszernym parkingu przy osiedlu Kasztelańskim. Można kupić miodek wprost od pszczelarza z okolic Strzelec Krajeńskich, jest do wyboru w wielu rodzajach, mydełka glicerynowe, pyłek pszczeli – bomba witaminowa. Miód gatunkowy musi zawierać 40 % danego pyłku, to jest badane...

Stoiska z rękodziełami zapraszały... Prace plastyczne i inne. Wyroby ze słomy, najlepiej żytniej, którą się moczy, by łatwiej było nią operować. Przy stoisku Gminy przedstawiciele Ratusza: Ewa Walkowska i Remigiusz Lorenz malują dziecięce buzie. Wesołe miasteczko oferuje wiele atrakcji: booster, extreme, łabędzie, trampolina i inne, dzieci nie mogą się nudzić.

Mateusz Górski rycerz z Chorągwi Ziemi Międzyrzeckiej, szlifujący wielki miecz, tym razem w roli kata... w żółtym wdzianku, który w średniowieczu oznaczał ludzi zajmujących się tym procederem. Dawniej czyszczono metalowy oręż za pomocą potrząsania nim w worku z piaskiem i trocinami. W programie atrakcji dawnych jeszcze ścięcie Saracena, strzelanie z łuku i (małej) kuszy, tajniki kuchni rycerskiej.

Na scenie dzieję się... Zespół Tańca „Gold” Wioletty Robak—Gabarkiewicz, istniejący już 11 lat, setka dzieci – również tych najmłodszych, i młodzieży, tańcząca rożne układy. Justyna Wittchen i jej podopieczni tańczą hip-hop. Wokaliści z Chóru Piccolo Ewy Witkowskiej prezentują swoje niemałe umiejętności wokalne – to Wiktor Śpiewak, Hanna Strychała i Julka Józefiak. Filmuje występy ich nauczycielka...

Zespół Tańca „Trans” wkracza na scenę. Mistrzostwo form, gdzie żaden ruch nie ma w sobie odrobiny przypadkowości, a całość jest starannie przemyślana, podporządkowana tematowi układu. Dziecięca witalność i balet teatru tańca – pamiętamy owocną bardzo współpracę Anny Bubnowskiej i Izabeli Spławskiej, reżyserki spektakli; nasze dwie wielkie osobowości artystyczne wzajemnie się uzupełniające w dziele, jakim był wspólny spektakl teatralny. Dynamizm i mistyka pokazów najstarszej grupy „Transu”. Umiejętnie zaprojektowane kostiumy... zjawiskowe złociste pszczele skrzydełka najmłodszych dzieci... Dziadkowie, rodzice filmują swoje pociechy... Występują też tancerze soliści.

Równolegle dzieje się w kąciku średniowiecznym – za pulpitem skryby czeka inkaust (kiedyś z kałamarnic), można złożyć autograf autentycznym gęsim (tak!) piórem, takim przepisywali kiedyś klasztorni mnisi cenne księgi. Trzeba uważać, by nie zrobić kleksa... Do tarczy słomianej strzela się z kuszy – kiedyś, w związku z tym, że przebijała żelazną zbroję rycerską, nazywana bronią szatana. Giermek powie, jak założyć lotkę... Pobyć zakutym w dybach to jest przeżycie, będzie na fotce rodzinnej, byle nie za długo w dybach pozostać...

Tłuściutkie kucyki: Mala, Blanka, i Mela, z opiekunami czekają na chętne dzieci, mi też udaje się pogłaskać zwierzaka...

Wieczorem rytmy Reggaeside, zespołu grającego także w innych stylach. Przeboje muzyki światowej, także polskie utwory. Dobre solówki na saksofon, wyrazisty wokal. Ale wszyscy czekają na Big Cyc i Krzysztofa Skibę. Tłum gęstnieje na obszernym parkingu koło Policji. Akcenty aktualne bardzo... „Antoni wzywa do broni...” . Także dawne piosenki, z czasu stanu wojennego, Zespół liczy 35 lat, to kawał historii muzyki polskiej. Bezkompromisowe teksty, słynna „Makumba”, o czarnoskórym człowieku w Polsce, którego Konfederacja nie przyjmie do siebie... Utwory lekkie, obyczajowe, ale przy tym nie głupawe, jak to się czasem w muzyce popularnej zdarza. Skiba - prowokujący, nieszablonowy, wyłamujący się stereotypom, bez bojaźni śpiewający o wadach rodaków, witany jest owacją, żegnany również w ten sposób, i wielu jest chętnych do wspólnej z nim fotki...

Iwona Wróblak

wrzesień 2023 r.

 

Więzi rodzinno-przyjacielskie są najważniejsze

Więzi rodzinno-przyjacielskie, ich nieustanne budowanie, są ważne dla KAŻDEGO człowieka.

Dużo nas, przy siedzibie Domu Pomocy Społecznej na ul. Podbielskiego w Międzyrzeczu. Podopieczni - z rodzinami, i przyszli zaproszeni przez nich znajomi, to filozofia tradycji tych spotkań... Bo tylko ci, którzy mają DOM – są tym samym Zamieszkani; mają możliwość zaprosić do siebie gości. Przydaje to im godności... Nie ma lepszej terapii jak budowanie poczucia własnej wartości.

Czekamy na autobus, z niejaką troską popatrując w niebo, prognozy przewidują deszcz... Ale będzie dobrze, są parasole, a na miejscu zadaszone pomieszczenie. Wózkowicze zabierani są specjalnym samochodem, pomagają pracownicy DPS, sprawnie to idzie. Kierunek to Leśniczówka na Głębokim, udostępniana przez Nadleśnictwo Międzyrzecz; klimatyczny zakątek w środku lasu, ze ścieżką edukacyjną i sporym oczkiem wodnym, gdzie od kilku lat odbywają się spotkania Rodzin i Przyjaciół. Mówi mi jedna z pracownic, że chłopaki z DPS-u bardzo czekają na ten dzień, jest szczególny, bo przyjeżdża wiele osób, nie tylko ci najbliżsi, dostępni przez cały rok.

Na miejscu znowu krótka intensywna ulewa, ale to już ostatnia tego dnia, niebo czuwa nad imprezą.... Smaczne DPS-owe ciastka na stołach trochę zmokły, ale organizatorzy są przygotowani na każdą ewentualność, najważniejsze, że przywieźliśmy ze sobą dobre humory, stoły trzeba po prostu wytrzeć i jest pięknie. Popcorn też się zrobi. Muzyka wita nas, są pierwsi tancerze. Dyrektorka DPS Anna Kwiecińska wita wszystkich przybyłych, wicestarościnę międzyrzecką Zofię Plewę, Magdalenę Marczak-Nowaczyk z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie. Spotkanie jest dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, odbywa się dzięki umowie między Starostwem w Międzyrzeczu i Polskim Towarzystwem Walki z Kalectwem Oddział w Gorzowie Wlkp., Koło w Międzyrzeczu.

DPS-owcy przygotowali program artystyczny. Marcin Mazurkiewicz zabłysnął talentem aktorskim w przerobionym nieco przez nich, uaktualnionym, skeczu Kabaretu ANI MRU MRU, w roli Tofika synka taty wampira (Paweł Grzeszczak). Humor sytuacyjny; piękno i uroda gwiazd scen jest rzeczą umowną, młody wampirek może być sympatyczny nic nie tracąc ze swojej wampirzej natury, trzeba tylko spojrzeć na wampirzy światek z innej perspektywy...

Panowie na wspaniałych wielkich motocyklach, chopperach będących synonimem prędkości, amerykańskiej idei wolności i przyspieszenia, z Klubu Motocyklowego Village Riders z Nowin Wielkich, jak co roku z okazji spotkania Rodzin w DPS zajechali z rykiem silników na Leśniczówkę na Głębokie, można sobie zrobić z nimi (i z ich motocyklami) zdjęcie do kroniki rodzinnej.

Przy stolach jest miejsce na rozmowę i kontakty międzyludzkie, przewidziano zakątki na gry i zabawy dla dzieci; rzucanie kółkiem ringo, mały dziecięcy hokej do bramki, malowanie barwnymi farbkami na rozpiętej między drzewami folii – widzę, jak mama maluje czerwone serduszko, a jej dziecko – czyjeś imię... Do wielkiej kolorowej chusty trzeba zespołowego działania, by do otworu w środku wpadła piłeczka, to lekcja koordynacji ruchowej, i dobra wspólna zabawa. Przygotowano dużą ilość gadżetów, którymi można się przystroić do zdjęcia – jak kolorowe peruki i czapki, fantazyjne okulary itp.

Można się na chwilę wyosobnić przechadzając okolicznej po ścieżce edukacyjnej. Na tablicach - informacje o ptakach, o tym że ekosystem leśny jest kompleksem natury, tak jak łąka czy trawa, trochę wiedzy o grzybach, ptakach i innych zwierzętach.

Nieustannie trwają występy wokalne, i taneczne, zbiorowe i indywidualne, na scenie. Krzysztof Białecki – w estradowym stroju z czarnej skóry, w bujnej czuprynie, z przekonaniem wcielił się w rolę metalowego rockmena śpiewając przebój Grzegorza Markowskiego. Zrobione w pracowni DPS wielkie piękne rozłożyste kolorowe kapelusze są ilustracją do wykonywanych przez podopiecznych i pracowników DPS przebojów z południowych gorących rejonów świata - Lambady i innych, do akompaniamentu muzyki elektronicznej, djembe.

Miła przyjacielska atmosfera corocznych spotkań sprawia, że do wspomnień z Leśniczówki wraca się w rozmowach. Rodzice podopiecznych uhonorowali dyrektorkę DPS-u Annę Kwiecińską – w dowód wdzięczności za wieloletnią pracę – bukietem kwiatów... W DPS-ie nie pracuje nikt przypadkowy, najważniejszym kryterium, oprócz kwalifikacji, jest wszechobecna Empatia, co daje się zauważyć...

Iwona Wróblak

sierpień 2023 r.