środa, 18 listopada 2026

 

W Państwowej Szkole Muzycznej – święto Niepodległości na muzycznie


Czekamy na koncert Niepodległościowy pt. „Święto miłości kochanej Ojczyzny”. Aula w PSM prawie wypełniona, na scenie fortepian, obok niego, podświetlony na biało-czerwono, brzozowy krzyż, i wieńczący go hełm z opaską w barwach narodowych, teczka raportówka, i plakat – na nim żołnierze, i politycy w strojach z epoki, razem zabiegający o zwycięstwo, przed wielką Biało-Czerwoną...

Z tylnich siedzeń na widowni dochodzą nas dźwięki pieśni powstańczych – pan Czesław Nowakowski, nauczyciel gry na saksofonie, tym razem na akordeonie przypomina stare pieśni. To takie preludium do właściwego koncertu. Będzie prof. Piotr Szychowski pianista z Akademii Muzycznej w Poznaniu, i Fryderyk Chopin - po profesorsku, czyli – jak zwykle w tym miejscu – będzie czego słuchać...

Zapowiedział koncert Ryszard Szydełko ze Stowarzyszenia Miłośników Muzyki Organowej I Kameralnej „Sauerianum” z Drezdenka, to ostatnie takie wydarzenie w ramach tegorocznego X Festiwalu Muzyki Kameralnej, ale – w przyszłym roku zapowiadane są następne. To dobrze, bo przez lata przyzwyczailiśmy się do odwiedzania naszej małej sali filharmonicznej w gościnnej dla muzyki, i edukacji muzycznej Międzyrzeczan, Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia im. Wandy Wiłkomirskiej.

Zgodnie z tradycją oswajania młodych adeptów muzyki z występami, promowania ich i idei kształcenia muzycznego, jako pierwszy wystąpił młodziutki skrzypek Iwo Hońca uczeń pani Agnieszki Wendy, zagrał 6 krótkich wariacji na temat „Pana Jana”, na fortepianie akompaniowała mu Ekaterina Matokh.

Niepodległość to nie tylko własne terytorium, wolność, to też edukacja, gospodarka, kultura – nasi ambasadorzy, którzy nie zdradzą. Prof. Piotr Szychowski i jego interpretacja Chopina, profesorska. Te utwory znamy, są wpisane w naszą powszechną kulturę muzyczną. „Nokturn cis-moll” - jak wyżyny poezji muzycznej, „Walc cis-moll op. 64.” - kojarzący się z tańcem, z baletem, „Mazurek cis-moll op. 63.” - pejzaże lasu, przyrody. „Polonez A-dur op. 40.” - królewski, bo szykowany na powrót majestatu Polski, energetyczny, emocjonalny, uroczysty jak głośny przemarsz wojsk. 4 Mazurki op. 33. - Gis-moll, C-dur, D-dur, i H-moll, melancholijne, romantyczne, z okresu znajomości z George Sand. „Grande Valse Brillante As-dur op. 34”.
„Polonez As-dur op. 53.” - król polonezów, 7 minut historii polskiej – jak powiedział pan Szydełko. Liryzm i patos, w ciszy absolutnej słuchających.

Ewa Zdrowowicz-Kulik, członkini Komitetu Organizacyjnego, podziękowała darczyńcom koncertu. Swój wkład włożyli: Marszałek Lubuski, burmistrz Miasta i Gminy Międzyrzecz Remigiusz Lorenz, Kostrzyńska Strefa Ekonomiczna, Lidia i Krzysztof Szczerbiakowie ze Skwierzyny, Teresa Halina Jankowska z Murzynowa, Jerzy Wierchowicz radny Sejmiku Lubuskiego, płk. Andrzej Kijak, Dorota Szymkowiak, Wiesław Pietruszak – prezes Stowarzyszenia Miłośników Muzyki Organowej i Kameralnej „Sauerianum”. Podziękowania dla Państwowej Szkoły Muzycznej w Międzyrzeczu – dyr. Małgorzata Telega-Nowakowska.


Iwona Wróblak

listopad 2026 r.














 


piątek, 13 listopada 2026

 

108. Rocznica odzyskania niepodległości


Od kościoła św. Jana – pochód w kierunku Pomnika Tysiąclecia Państwa Polskiego, zwyczajowe miejsce, gdzie gromadzą się Międzyrzeczanie z okazji ważnych rocznic.

11. Listopada w Międzyrzeczu. Na placu przed Pomnikiem Tysiąclecia – powitanie gości, władz miasta i gminy, służb mundurowych, organizacji społecznych, szkół, i mieszkańców. Flaga biało-czerwona podniesiona na maszt. Rozbrzmiał Hymn Polski. Przemówienia, m.in. dowódcy 17. Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej gen. bryg. Sławomira Kocanowskiego,

Burmistrz M. i Gm. Międzyrzecz Remigiusz Lorenz – o Pięciu Ojcach niepodległości (Józefie Piłsudskim, Romanie Dmowskim, Ignacym Paderewskim, Wincentym Witosie, Wojciechu Korfantym i Ignacym Daszyńskim), których dzieliły poglądy, ale łączyła wola walki o Polskę. Niepodległość nie jest dana na zawsze, aktualnie wojna jest blisko naszych granic, narastają zagrożenia. Na straży naszej niepodległości stoją żołnierze, i nie możemy pozwolić sobie na bierność. Po to by przyszłe pokolenia nie musiały przelewać krwi. Nasze bezpieczeństwo jest nierozerwalnie związane w bezpieczeństwem szerzej pojętego regionu.

108 lat. Nie zapominamy o tradycjach walki o niepodległość, ale pamiętamy o aktualnej sytuacji międzynarodowej. Rok 2027 to rok wyborów, weźmy w nich udział – zabierzmy głos, będzie to przejawem patriotyzmu.

Mianowanie na wyższy stopień wojskowy, wręczenie Odznak okolicznościowych. Apel Pamięci o bohaterach na przestrzeni dziejów, którzy walczyli dla Nas; nie tylko żołnierzy, też działaczy opozycji antykomunistycznej, internowanych w czasie stanu wojennego. Na zawsze pozostaną w naszych sercach i pamięci.

Delegacje złożą – rękami harcerzy – wiązanki i znicze pod Pomnikiem. Zabrzmi „Pieśń Reprezentacyjna Wojska Polskiego” odegrana przez Orkiestrę Dętą. A pod Pomnikiem gen. broni Józefa Dowbora-Muśnickiego dowódcy Powstania Wielkopolskiego – harcerskie bratnie słowo i Iskierka przyjaźni, która wraca do komendanta Hufca ZHP. Pali się znicz, wieniec złożony pod tym pomnikiem jako zapowiedź sztafety pokoleń obrońców kraju – młodego pokolenia.


Iwona Wróblak

listopad 2026 r.































 

niedziela, 8 listopada 2026

 

Sergiusz Piasecki w DKK


Kolejne spotkanie w Dyskusyjnym Klubie Książki przy Bibliotece Publicznej, prowadziła je Renata Dyla. Tematem był Sergiusz Piasecki (1899 lub 1901–1964) – polski pisarz białoruskiego pochodzenia, oficer wywiadu II RP, przemytnik, żołnierz Armii Krajowej – Uchwałą Sejmu RP został patronem Roku 2026.

Urodził się w Lachowiczach na Nowogródczyźnie, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Był agentem Ekspozytury nr 6 Oddziału II Sztabu Generalnego WP na ZSRR., został wydalony ze służby m.in. za kontakty przestępcze i przemytnicze. W 1926 r. skazano go na karę śmierci za rozbój, którą zamieniono na 15 lat kary więzienia, wyrok odbywał w ciężkim zakładzie karnym na Świętym Krzyżu. W 1937 r. został ułaskawiony przez prezydenta Ignacego Mościckiego. Podczas okupacji działał w Związku Walki Zbrojnej oraz w Armii Krajowej na Wileńszczyźnie, wykonując m.in. wyroki śmierci na kolaborantach i agentach Gestapo. W 1946 r. wyjechał do Wielkiej Brytanii, związany z polskim środowiskiem emigracyjnym pisał ostre utwory satyryczne i polityczne wymierzone w komunizm. Zmarł 12. września 1964 r. w Penley/Londynie.

    W 1937 r. wydał książkę „Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy”, pierwszą i najsłynniejszą jego powieść, opartą na własnych przeżyciach – opowiada o życiu przemytników na pograniczu polsko-sowieckim w latach dwudziestych.

Inne jego utwory: „Piąty etap”, „Żywot człowieka rozbrojonego”, „Zapiski oficera Armii Czerwonej”, ”Bogom nocy równi”, „Wieża Babel”. W PRL twórczość Piaseckiego od 1951 r. objęta była całkowitym zakazem wydawania, publikował w tzw. drugim obiegu literatury.

Trudne dzieciństwo, barwny życiorys. skomplikowana osobowość. Ciekawostki z życia pisarza. Wiele dokumentów zaginęło, jego potomkowie starali się odtworzyć koleje życia pisarza, kilka książek na ten temat jest w księgozbiorze Biblioteki Publicznej.


Iwona Wróblak

listopad 2026 r.