Piąty tom poezji wydany przez Międzyrzecki Salonik Literacki

Dzięki staraniom moderatorki Międzyrzeckiego Saloniku Literackiego Renaty Dyli został wydany już piąty tom poezji. Zawiera wiersze 12. autorów z powiatu międzyrzeckiego. Piękna świetlista okładka Edyty Stachowiak korespondująca z tytułem: „Ad lumen”, co znaczy – ku światłu, i staranna korekta.

Na promocji tomu obecna była dyrektorka MOK Ewelina Izydorczyk-Lewy. Tomek Puka, multiinstrumentalista, na flecie poprzecznym zagrał nastrojowe kompozycje: „Mangata” Franciszko Lopez Martin, „Deep blue” i „Hypnosis” - Ian'a Clarke'a. Tomik sfinansowany został ze środków biblioteki powiatowej w ramach wykonywania zadań zadań powiatowej biblioteki publicznej dla Powiatu Międzyrzeckiego.

Renata Dyla podziękowała też kierowniczce Biblioteki Publicznej Krystynie Pawłowskiej, Katarzynie Terpiłowskiej i koleżankom z Biblioteki Publicznej w Międzyrzeczu, i lokalnym twórcom.

Iwona Wróblak

maj 2026 r.

 

 

 

235 Rocznica uchwalenia Konstytucji

Międzyrzecz 3. Maja. Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego. Orkiestra, już ją słychać, zbliża się do miejsca, gdzie co roku są obchodzone uroczystości związane z rocznicą uchwalenia w 1791 r. przez Sejm Wielki Konstytucji, ważnego wydarzenia historycznego, które było próbą naprawy I Rzeczpospolitej.

Kompania honorowa 17. Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej, poprzedzona przez Orkiestrę Dętą z Grochowa, która już od wielu lat towarzyszy tej uroczystości państwowej. Ceremoniał wojskowy. Biało-czerwona flaga wędruje powoli na maszt, odegrany jest Hymn Państwowy.

Z-ca burmistrza Tomasz Markiewicz w krótkim przemówieniu mówi o znaczeniu pierwszej polskiej Konstytucji, dziękuje uczestnikom, pocztom sztandarowym, Międzyrzeczanom, zuchom i harcerzom, za udział w uroczystości uczczenia tego aktu.

Jak co roku 3. Maja to dzień mianowania na wyższy stopień wojskowy, celebry dopełnia Apel poległych, wspomnienie o tych, którzy walczyli o naszą Ojczyznę na przestrzeni wieków. Salwa honorowa upamiętni ten Apel. Jak pamięć o nich, o twórcach Konstytucji w 1791 r., o Sejmie Wielkim, żołnierzach księcia Józefa Poniatowskiego i gen. Tadeusza Kościuszki, i innych. Niech zawsze pozostaną w naszej pamięci.

Poczty sztandarowe; reprezentacje instytucji, organizacji, szkół, zakładów pracy składają wiązanki kwiatów, znicze, pod Pomnikiem Tysiąclecia Państwa Polskiego – na ręce harcerzy, którzy starannie układają je u stóp Pomnika.

Uroczystość kończy „Pieśń reprezentacyjna Wojska Polskiego” wykonana przez Orkiestrę Dętą. Defilada Pocztów sztandarowych dopełnia celebry tego dnia.

Pod pomnikiem gen. broni Józefa Dowbor-Muśnickiego, głównodowodzącego Powstania Wielkopolskiego w 1919 r., w parku zamkowym harcerze składają kwiaty, także znicze zostają złożone przez władze miasta i dowódcę jednostki wojskowej. Iskierka harcerskiego kręgu wraca do punktu jej zadzierzgnięcia – druha komendanta ZHP – bratnie słowo niech zawsze będzie dotrzymane; motto także dzisiejszego dnia, bo służba harcerska to poświęcanie się dla innych, też dla Polski.

Iwona Wróblak

maj 2026 r.

 

 

Afryka Renaty Tubielewicz – wspomnienia, i emocje...

Renata Tubielewicz długo mieszkała w Afryce, która zostawiła w niej – malarce artystce - głęboki ślad. Przede wszystkim emocje... Skłębione, kolorowe, jak przyroda tego, zróżnicowanego przecież, kontynentu. Opowiada o ludziach, których tam spotkała, o mentalności tak innej, niż nasza, europejska, i polska. Ich więzi, relacji ze spuścizną kulturową wielkiego kontynentu, konglomeratem historii i przyrody.

Silna i mocna Afryka. Potężna innością swej kultury, majestatem natury, jak pełne metafory i dostojeństwa słonie, żywe chodzące rzeźby – w oczach malarza gotowy projekt na sztukę. Na obraz.

Galeria w Międzyrzeckim Ośrodku Kultury. Obrazy pani Tubielewicz oprawione w piękne ramy, niczym uhonorowanie tematu... Styl pani Renaty, kłębowisko przeżyć, wspomnień, od nowa trawione przez warsztat malarski. Feeria barw, kwiecistych, zdecydowanych w swych odcieniach, jak – afrykańskość tematu. Klimat miejsca. Piękno czarnych kobiet, i bukiet pysznej przyrody, bogactwo form zieleni, barwy kwiatów, i ich powiązanie z kontynentem – inność od Europy.

„Kartki z podróży”. Afrykański bazar. Ptactwo, ich śpiew. Afrykańska rodzina, podejrzana przez malarkę w chwilach relaksu. Ghańska wieś. Krajobrazy zaobserwowane - wieczorem. Romans po afrykańsku, z pieśnią na ustach i gitarą. Dostojeństwo Afrykanek niosących na głowach naczynia – jest też ich lepienie, stare zajęcie ludzkości. Kobiety afrykańskie, ich piękno. Radość istnienia – ale zdecydowana.

Chłód Paryża, z jego wysublimowaną dekadencją, który też sypia, i marzy.. Może o syrenie? Kawiarniana Moulin Rouge. Dwoje – ich czułość, która spłaszcza nieprzystające wypukłości sylwetek. Kobiecość - w gorsecie, też ponętna, z podwiązką. Miłości oblicza – te same, i różne. Intymność chwili zawarcia związku małżeńskiego. Rozmowy kobiet, ich uczucia widoczne na obrazach. Kult szamanów, tajemny pradawny. Zulusi, ich moc, i historia. Sen, i marzenia – można je namalować... Ich tajemniczość.

Linoryty, sztuka jako taka. Roślinność – bukiety, kwiatostany, ich obfitość, ich lekkość, pawiopiórność. też w splocie, relacji, ze zjawiskami atmosferycznymi, burzą. Z wiosną – jej zielonością... Ale też biel – kwietna, delikatna. Maki jak malinki, takie okrągłe, w czerwieni.

Renata Tubielewicz jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Podróżowała po Austrii, Republice Południowej Afryki, Ghanie, Azji, Ameryce Południowej, Australii, Chinach, Japonii, Kambodży, Brazylii, Chile, Tahiti. Swoje prace wystawiała w Wiedniu i Salzburgu, Sadlon i Hyde Parku, są w zbiorach prywatnych. Mieszka i pracuje w Kęszycy Leśnej.

Iwona Wróblak

maj 2026 r.