Kto patrzy, a kto jest patrzony...?

Widzowie – młodzi ludzie z Technikum nr1 klasa piąta – zaproszeni zostali na Scenę, tu na scenę Międzyrzeckiego Ośrodka Kultury, odwrócono role. Na widowni – scenografii pustej fotelowej artysta-bard, śpiewający. Kamera jest zwrócona w stronę Patrzącego którym stał się artysta; są tylko Borda i przestrzeń pustych foteli. Może wobec samotnych krzeseł, co umieszcza go na pierwszym jedynym planie, zauważą go Widzowie. Bo do/dla nich śpiewa.

Pieśń w wykonaniu Remigiusza Bordy jest o witaniu. Archetypie kulturowym. Powitanie Nas między nami (NaScenie/ życia na przykład ). W różnych społecznościach, w tradycji ludowej, przykłada się do powitań nie tę samą – formy się różnią, kulturową/obyczajową wagę, ale zawsze mają podskórne głębokie znaczenie; jesteśmy istotami na wskroś społecznymi. I jako formy energii przenikamy się, nasze pola, nasze intencje, nasze życzenia (dobrego dnia?). Judasz między nami jest także-podobno całuje nieustannie Chrystusa, jest u nas/w domu jak nieszczerość/zdrada. Pozytywność niecałkowita nie/do/ końca uskuteczniona. Judasz kim/czym jesteś?

Iwona Wróblak

marzec 2026 r.