Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Fundacja Przy Okazji. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Fundacja Przy Okazji. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 18 września 2025

 

Zostań rodziną zastępczą


Festyn przy Ratuszu. Centrum Usług Społecznych Międzyrzecz i Fundacja „Przy okazji” przygotowały dla mieszkańców dużo atrakcji. Dyrektorka Centrum Usług Społecznych w Międzyrzeczu Agnieszka Czaczkowska podziękowała pracownikom, i mieszkańcom, którzy przyszli na festyn. Panie z CUS chętnie udzielają wszelkich informacji.

Okazja zrobić coś naprawdę wielkiego – uratować komuś życie bezpośrednio zostając potencjalnym Dawcą krwiotwórczych komórek macierzystych. Wystarczy zarejestrować się jako potencjalny Dawca; rzecz polega na przeprowadzeniu wstępnego wywiadu medycznego, wypełnieniu formularza z danymi osobowymi oraz pobraniu wymazu z błony śluzowej z wewnętrznej strony policzka. Z każdym nowym zarejestrowanym potencjalnym Dawcą wzrasta szansa na pokonanie nowotworów krwi. Panie pielęgniarki czekają w „Dziennym Domu Seniora Plus”.

Mimo pogody ludzie przyszli na Rynek, czekają pyszne domowej roboty ciastka upieczone przez panią Anię z Koła Gospodyń Wiejskich w Szumiącej, pączki upiekł Kuba, który zamierza w przyszłości być piekarzem, i jest kawa... Panie z Centrum Usług Społecznych czuwają przy popkornie, jest lemoniada, wata cukrowa. Fundacja „Przy okazji” przygotowała gry i zabawy rodzinne. Na bruku Rynku – bańki mydlane, powstają twarzowe warkoczyki i tatuaże. Są kredki i pisaki przy stoliczku, krzyżówki i konkursy rodzinne, malowanie toreb ekologicznych.
Jest dostęp do Punktów konsultacyjnych – psychologa, pedagoga, pielęgniarki, pracownika socjalnego z CUS. Stoisko Komendy Powiatowej w Międzyrzeczu/ kuratora sądowego.
Punkt informacyjny Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Międzyrzeczu. Punkt informacyjny Ośrodka Adopcyjnego w Gorzowie Wlkp. Rejestracja potencjalnych Dawców szpiku – Fundacja DKMS. Kampanie promujące rodzicielstwo zastępcze i wspierające.

Zostań rodziną zastępczą - z potrzeby serca. Pomagania. Potrzeby zmiany czyjegoś życia na lepsze, ochrony przed trwałym skrzywdzeniem. Z poczucia misji i sensu, z powodu swojej empatii. Szczypty cierpliwości w komunikacji i współpracy w rodzinie, która pozwoli dzieciom odzyskać zaufanie i poczucie bezpieczeństwa. Dać dziecku codzienny rytm, opiekę i uwagę, których tak często wcześniej brakowało. Szansę na rozwój emocjonalny, dostęp do edukacji. Powstają więzi na całe życie.

Rodziny zastępcze otrzymują pomoc finansową, wsparcie systemowe, niezbędne szkolenia, wsparcie psychologiczne i prawne. Jest to cykl 7. spotkań grupowych (co tydzień lub co dwa tygodnie). Podczas szkolenia przybliżane jest środowisko pochodzenia dzieci, omawiane trudności, których doświadczają i dzieci i dorośli, i inne ważne treści związane z tematyką adopcji – rozmowy z zespołem pracowników ośrodka adopcyjnego, przedstawicieli instytucji (sędzia sądu rejonowego, kuratorzy sądowi).
Jest obecna Monika Wysocka z Ośrodka Adopcyjnego w Gorzowie. Kto może zostać rodziną adopcyjną? - Trzeba mieć motywację wewnętrzną, potrzebę zostania rodzicem; silną potrzebę dzielenia się miłością

Osoby stabilne emocjonalnie, ze stałym dochodem, gotowe do stworzenia bezpiecznego, kochającego i wspierającego domu, w tym także osoby samotne lub w nieformalnych związkach, i te posiadające już własne dzieci biologiczne. Według Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego przysposobić dziecko mogą osoby, które posiadają pełną zdolność do czynności prawnych, ponieważ umożliwi ona po adopcji sprawowanie władzy rodzicielskiej, posiadają kwalifikacje osobiste, które pozwalają w przyszłości na wywiązywanie się z obowiązków rodzicielskich, uzyskały opinię kwalifikacyjną ośrodka adopcyjnego i świadectwo ukończenia szkolenia organizowanego przez ten ośrodek.

Rodzina adopcyjna powstaje na skutek formalnego ustanowienia przez sąd rodzinny, więzi prawnej pomiędzy przysposabianym (dziecko) i przysposabiającymi (rodzice), ze wszystkimi skutkami - tak jak w rodzinie naturalnej. Zgodnie z prawem obowiązującym w naszym kraju celem adopcji zawsze powinno być dobro dziecka. Proces adopcyjny nie jest długotrwały, najważniejszy jest pierwszy krok, rozmowa – może najpierw telefoniczna (telefony na stronie internetowej Ośrodka Adopcyjnego) o możliwym przysposobieniu dziecka. Ośrodek wspiera rodzinę adopcyjną w rozwiązywaniu problemów opiekuńczo – wychowawczych, udziela pomocy pedagogicznej, psychologicznej oraz prawnej w zakresie prawa rodzinnego. Udziela pomocy zawsze wtedy, gdy jest taka potrzeba i kiedy osoby się po pomoc zgłoszą. Istnieje możliwość spotkań indywidualnych, bądź też grup wsparcia. W razie potrzeby pracownicy Ośrodka mogą również odwiedzić rodzinę w ich domu.

Pracownicy Ośrodka wspierają i towarzyszą, poinformują o dokumentach, jakie należy złożyć w Ośrodku Adopcyjnym – stanie zdrowia, niekaralności, nie pozbawieniu władzy rodzicielskiej, może listach polecających od przyjaciół i znajomych (zapewniona jest anonimowość). Po rozmowie z psychologiem, pedagogiem, rozpoczyna się proces diagnostyczny, komisja kwalifikuje kandydatów na rodzica.

Jest obecnie na naszym terenie około 50 rodzinnych Domów Dziecka, z różnym stażem zawodowym, 10. dzieci w trudnej sytuacji oczekuje na rodziny, zapotrzebowanie na rodziny zastępcze jest od zawsze, problem jest stały.


Iwona Wróblak

wrzesień 2025 r.
























wtorek, 9 września 2025

 

Jedna płeć jak wiele światów


O kobiecie, jako takiej (jakiej?) miało być, było – za sprawą prelegenta prof. dr hab. Waldemara Kuligowskiego z Instytutu Antropologii i Etnologii PAN, antropologa kulturowego, profesora nauk humanistycznych, eseisty, wykładowcy i publicysty - o cywilizacji, kulturze ludzkiej, o Człowieku, który jako jednostka uspołeczniona jest bardzo plastyczny...

Kobiety, jak myślę, w każdej kulturze pełniły, z racji swej płci, znaczącą rolę.

Spotkanie w międzyrzeckiej Synagodze, która zachowała się mimo dziejowych zawieruch, i teraz służy, jak dawniej, kulturze, już nie zupełnie tylko judaistycznej, prowadziła Magdalena Kiersztan z Fundacji „Przy Okazji”.

Od czasu jej przejęcia jako filię przez Muzeum Regionalne w Międzyrzeczu to drugie spotkanie z kulturą, także bardzo interesujące. O kobiecie - poprzez literaturę - mówił Robert Kubiszewski, strofy poezji i prozy – czytane oczami mężczyzny. Usłyszeć ich, kobiety i mężczyzny – wspólne nuty, tylko trochę - albo mniej, styczne... Wyprawa głębszych emocji ku innym (niż męskie) wymiarom. Szacunku i ku wzajemnej otwartości, niełatwej, wymagającej dojrzałości obojga. Słuchać żeby zrozumieć, bo różnorakość nas wzbogaca. Poezja w kobiecie, i na odwrót – kobieta w poezji.

Kubiszewski - Listy miłosne z różnych epok. Na 1420 rok datujemy pierwszy list miłosny Marcina z Międzyrzecza do Kachny z Szamotuł, i ich pełne humoru przetłumaczenie na język nowożytnej polszczyzny. Poezja współczesna to wiersze np. Wisławy Szymborskiej „Portret kobiecy”, o tym, żeby żyć tak, by powiedzieć – dałaś radę. Juliana Tuwima strofy o tym, że Ją Bóg stworzył i Szatan opętał (jako Ten/Ta co ma dwie twarzo-osoby...). Szowinizm (męski) jest podszyty strachem... Scenka filmowa o braku zrozumienia w dwupokoleniowej rodzinie. A jak to było z Ewą ową pradawną? Bóg wydzielił z gliny kawałek rajskiego drzewa i wyrzeźbił Ewę, facecika zrobił niechcący...

Prof. dr hab. Waldemar Kuligowski – ludzie jako twórcy kultury... Powiem – zwierzęta które stały się ludźmi, cokolwiek to znaczy. Dlaczego stawiamy domy na planie kwadratu a nie koła? Dopytuję profesora o to koło po wykładzie. Chodzi o światopogląd, polityczny, społeczny, ostre krawędzie pojawiły się wraz z miastami-magazynami dóbr, monoteizmami, hierarchią, przemocą, koło jest symbolem pierwotnej wspólnoty/powstrzymywania nieokiełznanych emocji. Tańca tzw. pierwotnego w kręgu, gdzie odległości od siebie jak szprychy koła dharmy były równe, a decydowała raczej osobowość a nie naga siła, jak myślę...

Antropologia dobra, życie jest bogatsze – mówił antropolog – niż nam się wydaje, z czasem uległa skomplikowaniu, dzisiaj w niektórych państwach tworzone są ministerstwa samotności... Z badań etnografów wynika, że nie istnieje jeden model społeczny, na telebimie płeć jako tzw. gender (naukowiec nie lubi tego słowa), wizerunki kobiet z różnych epok i miejsc geograficznych. W naszej (pop)kulturze kobiety interesują się – w pismach modowych innymi kobietami, w ramach rywalizacji wzajemnej w zachodnim systemie ciągle patriarchalnym. Mężczyźni interesują się kobietami skąpo odzianymi – i innymi pozasystemowymi panami... Gadżetami, drogimi zegarkami. Współczesne badania socjologiczne mówią, że jednak cenimy raczej osobowość niż wygląd zewnętrzny...

Język konwersacji, dostosowany do zainteresowań i stosunków społecznych, jest odmienny u dwóch płci, dla mężczyzn ważny jest budowany przez nich autorytet. Zaprogramowany sposobem, w jaki wychowuje się synów/mężczyzn, nastawionym na dominowanie. Kobiety rozmawiają (czy rozmawiały) językiem wspierania się (chyba że pracują np. w korporacji). Kobiety – mężczyźnieją..? To moje. Ale ciągle są niedowartościowane, co widać np. przy okazji rozmów w sprawie pracy.

Antropolog – historie ludzkie są lekcjami dla naukowców, nie ma w świecie jednego stylu dla kobiet, jednego modelu społeczeństwa. Jesteśmy plastyczni, dostosowujemy się do warunków i zapotrzebowań, sytuacji rodzinnych. Systemów religijno-prawnych. Czy prawno-religijnych.

O tym, co uniwersalne jest w kobiecie; płeć kulturowa psycho-społeczna, płeć biologiczno-anatomiczna, codziennie mamy okazję obserwować spektakl jednowymiarowej płciowości, chociaż w większości kultur społeczeństwo składa się z tego co – pomiędzy, nie jesteśmy daną płcią w stu procentach; Zeus rozpołowił GO/JĄ, bo był/a zbyt silna; osoby takie (androgyni) nie mieszczą się w porządku narzuconym przez boga/bo mają kontakt z siłami nadprzyrodzonymi, o tym są legendy. Koło, rozumiane jako świątynia/sacrum wyklucza OPOZYCJĘ kobieta-mężczyzna, jak w niezamkniętym kole dharmy przesuwają się w tańcu istot, nie mając imienia (osobowego).

Małżeństwo żywe współczesne jest centrum życia społecznego, zbiegają się w nim jego podstawowe elementy. Tzw. akt małżeński jest w istocie archaicznym zabiegiem magicznym usankcjonowanym przez Państwo. Kiedy nie ma w społeczności wyrazistych sztywnych struktur prawnych, dobrze funkcjonują inne formy związków między ludźmi. Poligynia (braterska) – jeden mężczyzna i jego kobiety; w około 60. państwach islamskich, Afryce, Polinezji. Poliandra (siostrzana) – jedna kobieta i co najmniej dwóch mężczyzn, w związku wszystkie dzieci są wspólne. Ginegamia – małżeństwo kobiet, zyskują niezależność, kobiece wyspy w męskim świecie. Jest też małżeństwo z duchem – Afryka, kobieta może mieć innego kochanka i dzieci z tego związku są symbolicznymi dziećmi zmarłego, praktykowano to też np. w III Rzeszy (profesor prezentuje zdjęcie) wspierając ciężarne żony, które straciły męża na wojnie. Zawsze istniała homogamia czyli zawieranie związków w tej samej grupie społecznej.

Jesteśmy pod Aron-ha-kodesz w dawnej głównej sali modlitwy, Szafą Ołtarzową do przechowywania zwojów Tory, miejscem które zdobią złocone lwy; jest jak Ołtarz u chrześcijan, Rzeczą mistyczną magiczną świętą odwieczną w umysłach ludzkich, wymyśloną cztery tysiące lat temu... To tutaj te ciekawe rozważania, o kulturze ludzkiej, o sztuce; oprócz Gwiazdy Dawida w sali dekoracje autorstwa Jerzego Pacha: głowa człowiecza/postaci człowiecze usiane impulsami energetycznymi zawartymi w ciele utkanym nimi, wynikającymi nagle jak w sieci materii wielowymiarowej – czym w istocie jesteśmy, przenikające się z kosmosem...

Na koniec wysłuchaliśmy koncertu młodej wokalistki Emilii Lech uczestniczki programu „The Voice of Poland” śpiewającej pieśni z repertuaru znanych wokalistek światowych, jak Tina Turner, Amy Winehouse, także Grażyny Łobaszewskiej, Hanny Banaszak i innych.


Iwona Wróblak

wrzesień 2025 r.