SIORBiaście śpiewać piosenki harcerskie – to rzecz międzyrzecka
SIORBA jest endemicznie międzyrzecka, nazwę Festiwalu, wtedy jeszcze
stosunkowo skromnego, wymyślił w latach 80. dh phm, Krzysztof Marzec. Razem z Wiesławem Pietruszakiem (znanym obecnie ze świetnych Koncertów Kameralnych w PSM), byli u nas twórcami harcerskich festiwali. Początkowo tylko w sali gimnastycznej, a nagrodowe Łychy do Siorbowania były drewniane...
Jest XVII Festiwal Piosenki Harcerskiej Siorba 2026. Na sali widowiskowo-kinowej Międzyrzeckiego Ośrodka Kultury dużo widzów, około 300 osób, i to nie tylko harcerze i zuchy. Jest czego posłuchać – internet nie jest tylko zły, jest zasobem informacji; ciekawych tekstów piosenek harcerskich, i muzyki do nich. Tylko wybrać...
Harcerstwo się nie starzeje, sięga po nowe narzędzia, ale przekaz pokoleniowy zostaje ten sam... O czym słuchamy np. w piosenkach; SIORBAC – to znaczy „czapkę nałożyć” – swojej duszy rogatej - „troszeczkę na bakier; bo „tam gdzie kończy się ląd, ziemia jest trochę garbata”. Lecz zawsze do ogarnięcia... Właśnie dlatego, jak myślę, ta formacja się mentalnie nie starzeje.
Dobre teksty w sosie harcerskim, po kucharsku przyrządzone, strawne i smaczne. Jak ten kisiel, który zostaje wySIORBAny przez burmistrza Remigiusza Lorenza, starostę Agnieszkę Śnieg, i harcerzy, z kubeczka. Żeby nie było tak FORMALNIE i sztucznie, nie bać się spuścić z tonu (z ego) – w imię idei pielęgnowania szczerości i prawdy w relacjach międzyludzkich. Otwartości na wyzwania Dnia codziennego, do czego przygotowuje nieodmiennie harcerstwo.
W Kategoriach: Piosenki Zuchowej, Piosenki Harcersko-Turystycznej i Piosenki Żeglarskiej – wystąpiło 18 drużyn reprezentujących województwa lubuskie, wielkopolskie i zachodniopomorskie. Urocze zuszki to: 49 Drezdenecka Gromada Zuchowa „Mali Apacze”, Zuchy Sulęcin, 22 Gromada Zuchowa „Wesołe Płomyki”, 22 Witnicka Gromada Zuchowa „Leśne iskierki”, 13 Gromada Zuchowa „Włóczykije”, 2 GZ „Słoneczna Gromada”, 8 Gromada Zuchowa „Przyjaciele”.
Drużyny harcerskie, i starszoharcerskie, w kategoriach: Piosenka Harcersko-Turystyczna i Piosenka Żeglarska: 46 Drezdenecka DH „Szamani”, 17 DH „Wagabunda”, 12 DH „Płomienie”, Zespół Red Grom”, 56 DH Grom”, Drużyny Starszoharcerskie i Wędrownicze: 4 DSH „Watra”, 73 DSH „Aborygeni”, 4 DSH Argemonia”, Zespół „Czarne Tetronium”. 2 DH „Iskry” - Patrol Tradycyjnego Siorbania Kiślu” - jak myślę, (w nazwie) ten pilnujący harcerskiej, i międzyrzeckiej tradycji właściwego, źródłowego pojmowania, i kultywowania wartości przekazywanych bezpośrednio przez instruktorów, o czym słuchamy też w piosenkach...
Gości i wykonawców przywitał komendant Hufca ZHP Międzyrzecz Łukasz Górgurewicz, oprócz tradycyjnego SIORBnięcia kisielu – w uczczeniu kategorii piosenki żeglarskiej w tym roku - symbolicznie uderzono w dzwon „okrętowy”...
Wsłuchuję się, w – niebanalne – teksty tych piosenek; o czasie płynącym, i nas – którzy ten fakt dostrzegamy. W balladach o podróżach (w nas), mających łódkę i wiosło, i szumiący wokoło las, i sosenki przy drodze. Spotkajmy się przy piosence, z akordeonem, z gitarą nieodłączną, może przy bębenkach, z ukulele – instrumenty te przygotowano na nagrody dla zespołów. Koło namiotu, wielkiego - na scenie, z rozwieszonymi na strony świata banderami żeglarskimi różnych państw. Towarzyszy im harcerskie godło, wiosło, żeglarski sznur i koło ratunkowe, bowiem na scenie są też łodzie... Śpiewa np. jedna z drużyn - by nie oglądać się za siebie, przestrzeń cię wola, niebo, to jest twój los... Na ramionach plecak – wędrować, by nowych rzeczy się nauczyć, poznać nowych ludzi...
Czapka troszeczkę na bakier, dusza rogata/ tam gdzie się kończy ląd, a ziemia – ogarnięta – horyzontalnie jest trochę garbata... Harcerz ma w sercu nadzieję i troskę – o innych. „Naszej ziemi (ojczyźnie) pokłon składamy...”. Teksty filozoficzne – uśmiech boga, którym w swoim jestestwie bywamy, i nie musimy/nie jesteśmy czasem w stanie – wiedzieć/rozumieć (intelektualnie wszystkiego). Wystarczy słuchać (tego boga) w sobie... Przejść wielką wodę.
Cztery Drużyny Nieprzetartego Szlaku: 10 Drużyna NS „Dreptaki”, 8 DNS „Włóczykije”, 9 DNS „Dęby”. Śpiewali o tęsknocie za kimś bliskim obok, by ŻYĆ w sposób satysfakcjonujący, w cieple słonecznym, w jego blasku, pośród przyjaciół.
Bardzo ciekawa była kategoria Piosenki Żeglarskiej. Scenografia została uzupełniona rybką umieszczoną w kole pod sufitem; scenki walki piratów, bardzo widowiskowe – chyba ćwiczono na ten cel fechtunek, nawet błękitna wielka ryba truchtająca na dolnych płetwach po scenie – morzu pomysłowości młodych ludzi. Kostiumy – z epoki czasów, kiedy piraci karaibscy byli postrachem mórz, i zawijali do portów, uzbrojeni w krótkie miecze, w czapkach z trupią czaszką, a dziewczyny czekały na nich na brzegu.
Zespoły oceniało Jury: dh phm Krzysztof Marzec drużynowy 1 Międzyrzeckiej Drużyny Harcerskiej „West” im. Organizacji Małego Sabotażu WAWER, w tej drużynie po raz pierwszy zorganizowano imprezę pod nazwą SIORBA, dh pwd Tadeusz Zięba, były drużynowy 13. Międzyrzeckiej DH im. Grzesiaka Czarnego, kapitan jachtowy, instruktor Polskiego Zawiązku Żeglarskiego, członek Zarządu Żeglarskiego Uczniowskiego Klubu Sportowego „FRAM”, Piotr Nowak, Dawid Nowak – członkowie Żeglarskiego Uczniowskiego Klubu Sportowego „FRAM”, szantymeni międzyrzeckiego środowiska żeglarskiego, dh phm Beata Gunia – przewodnicząca Komisji Rewizyjnej Hufca Międzyrzecz, dh phm Zbigniew Michalak – członek Komisji Stopni Instruktorskich Hufca Międzyrzecz, Michał kubik – radny Rady Miejskiej w Międzyrzeczu.
Jury pod kierownictwem Krzysztofa Marca przyznało Brązowe, Srebrne, Złote Siorby oraz nagrodę Grand Prix. Złote Siorby Festiwalu w poszczególnych kategoriach zdobyli: Piosenka Zuchowa – 49 Drezdenecka GZ „Mali Apacze” z Drezdenka, w Kategoriach Piosenka Harcersko-Turystyczna oraz Piosenka Żeglarska – 17 DH „Wagabunda” z Międzyrzecza. Drużyny Starszoharcerskie i Wędrownicze – 4 DSH „Watra” z Żar. Drużyny Nieprzetartego Szlaku – 9 Drużyna NS „Dęby” ze Skwierzyny, która zdobyła również Grand Prix całego festiwalu.
Organizatorami XVII Harcerskiego Festiwalu Piosenki „Siorba 2026” byli Hufiec Międzyrzecz ZHP im. „Zawiszaków” oraz Międzyrzecki Ośrodek Kultury. Wydarzenie zostało objęte honorowym patronatem Starosty Powiatu Międzyrzeckiego oraz Burmistrza Międzyrzecza.
Iwona Wróblak
luty 2026 r.




































