Śpiewać rodzinnie i świątecznie

            Przestronne, monumentalne wnętrze Sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski. Na V Koncert Rodzinny przyszła, jak co roku, wielopokoleniowa publiczność, najmłodsze dzieci będą słuchały muzyki w ramionach rodziców. Piękna międzyrzecka bazylika, przystrojona w wielkie świąteczne choinki, z Szopką Bożonarodzeniową w jednym z boksów, w świąteczny czas użyczona jest dzisiaj przez proboszcza dla wspólnego rodzinnego muzykowania ze Stowarzyszeniem „Lubuski Weekend Gitarowy”. Organizacja została niedawno uhonorowana – przez Marszałka Województwa Lubuskiego – Statuetką „Złoty Dukat Lubuski”, za swe niewątpliwe zasługi w krzewieniu kultury muzycznej na naszej ziemi międzyrzeckiej i okolicach; organizowanie od kilkunastu lat koncertów z cyklu „Lubuski Weekend Gitarowy’ i Letnich Koncertów Organowych. Wyróżnienie złożone zostało na ręce prezesa i wiceprezesa Stowarzyszenia: Zdzisława Musiała i Zbigniewa Mazury. Działalność tej pozarządowej organizacji mocno i na trwale wpisała się w historię kulturalną naszego regionu.

            Kończące się Święta Bożego Narodzenia mają tutaj swoje przedłużenie. Będzie miało miejsce profesjonalne wykonanie znanych kolęd przez nauczycieli szkół muzycznych z zespołu Trio Instrumentalne „Fermata”, tercetu na gitarę klasyczną, flet i wiolonczelę. Wykonawcy, jako wytrawni wieloletni pedagodzy, zapraszają do uczestnictwa wszystkich obecnych, a szczególnie tych bardzo młodszych widzów. Wystąpią także tegoroczni uczniowie Szkoły Muzycznej I stopnia, Amelia, Filip, Hania z gitarą klasyczną zagra kilka kolędowych taktów. Umiejętnie dozowana wiedza i zamiłowanie do perełek muzyki religijnej w przyszłości zaowocuje na pewno wrażliwością i wysokim ogólnym poziomem wykształcenia kulturalnego. Kilkoro dzieci zaśpiewa także, razem z muzykami, „Lulajże Jezuniu”, „Przybieżeli do Betlejem”. Koncert zakończy gromadne dziecięce śpiewanie, z akompaniamentem muzycznym, u stóp Ołtarza, w czym wtórować im będą rodzice i bliscy.

            Nie zabraknie rzecz jasna Świętego Mikołaja w czerwonej czapce, dzielącego wyciągane z wielkiego worka prezenty. Czekały one swoją rolę przez cały koncert u stóp jednej z wielkich choinek. Dzięki hojności sponsorów wszystkie dzieci zostały obdarowane świątecznymi paczkami.

Iwona Wróblak

grudzień 2016

Jurij Czerwiński i Michał Gajda koncertowali w Sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski

            Panowie Jurij Czerwiński – skrzypce/trąbka i Michał Gajda – akordeon już byli u nas w Międzyrzeczu na koncercie w ramach cyklu „Letnie Koncerty Organowe”. Pamiętam z zeszłego roku miękkie brzmienie skrzypiec pana Czerwińskiego. Tego się nie zapomina… W tym roku także do nas przyjechali na koncert zorganizowany przez Stowarzyszenie „Lubuski Weekend Gitarowy”.

Mimo braku w mieście plakatów informujących o koncercie – tak dobrym przecież – sporo osób przyszło do Sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski, myślę, że za sprawą osobistego autorytetu proboszcza parafii ks. Marka Rogeńskiego SAC. Piękny gmach bazyliki zachęca do organizowania w jej przestronnym wnętrzu koncertów a ks. proboszcz chętnie udostępnia świątynię artystom i muzykom.

            Jeden z ostatnich letnich dni w tym roku uraczył nas nie lada widowiskiem. Jak powiedział ks. Rogeński, talentów nie można chować, trzeba się dzielić nimi i rozwijać każdego dnia. Dla nas słuchaczy to była uczta muzyczna i duchowa. Ksiądz zaprosił nas do wysłuchania wspomnianego duetu Classmer.

            W programie muzycy zaplanowali kompozycje J.S. Bacha, muzykę francuską, włoską, bałkańską (bułgarską) muzykę ludową, rytmy południowoamerykańskie (Astor Piazzolla), pokrewne tangu i jazzowi. W ciekawym zestawieniu instrumentalnym – akordeon i trąbka/skrzypce. Z zainteresowaniem słuchaliśmy, jak mogą brzmieć skrzypce – z akompaniamentem akordeonu, w rytmach tanga argentyńskiego – kompozycje klasyka tego gatunku A. Piazzolli. Aria J.S. Bacha – słynna Suita B-dur, najbardziej popularny, jeśli można tak powiedzieć, utwór wielkiego kompozytora. Monumentalny, jak to u Bacha, w sposób matematyczny doskonały, dostojnością klasyki baroku przykuł uwagę widzów.

Muzycy zmieniali epoki i rytmy. Trąbka zwiastowała nam jazz tradycyjny, byłam pod wrażeniem, jak szybko pan Czerwiński przemienił się z celebranta najczystszej klasyki w sprawnego jazzmana. Jazz amerykański, potem muzyka filmowa. A na koniec perełka, mi nie znana – muzyka żydowska, ale ta klasyczna, jeszcze jej nie słyszałam, pewnie nie tylko ja. Wspaniały koncert, tym bardziej szkoda, że tak niewielu ludzi o nim wiedziało… Oprócz oczywiście parafian Sanktuarium, któremu dziękujemy za współorganizowanie koncertu.

Iwona Wróblak 

wrzesień 2014