Niepodległość – kiedyś pod warunkiem narodowego porozumienia

Pieśni legionowe z głośnika pod Pomnikiem Tysiąclecia Państwa Polskiego. Kotyliony w barwach narodowych na płaszczach tych z międzyrzeczan, którzy tutaj 11. Listopada przyszli.

Delegacje ze szkół, zakładów pracy, organizacji społecznych, stowarzyszeń, zbierają się, by tradycyjnie złożyć wiązankę biało-czerwonych kwiatów pod Pomnikiem.

Organizatorzy witają gości; władze samorządowe i miejskie.

Przy dźwięku Hymnu Państwowego Flaga biało-czerwona jest wciągana na maszt. Asystują polscy żołnierze i harcerze z naszego Hufca ZHP.

Zabiera głos burmistrz Międzyrzecza Remigiusz Lorenz – 104 lata temu, 11. listopada 1918 r. dzieliły ich – W. Korfantego, R. Dmowskiego, J. Piłsudskiego. I. Daszyńskiego - poglądy, ale łączyła idea wolnej Polski. Ten Dzień co roku jest symbolem nadziei, wiary i zwycięstwa. Spełniły się marzenia Polaków przez 123 lata żyjących pod zaborami obcych państw. Nie zapominajmy o tradycji, historii, ale pamiętajmy o budowaniu naszej suwerenności. Będzie czynił starania jako burmistrz o to, by nasza świadomość narodowa nie umarła. O porozumienie dla dobra narodu - ponad podziałami.

Odczytany został Apel pamięci o przodkach walczących na rożnych frontach naszej Historii, zabrzmiała salwa honorowa. Długa kolumna delegacji z wieńcami powoli przesuwała się w stronę Pomnika, przekazywała je harcerzom, by spoczęły na tym symbolicznym dla międzyrzeczan miejscu. Orkiestra Wojskowa z Grochowa, kompania honorowa Wojska Polskiego odmaszerowały, a harcerze połączyli się w Iskierce, przekazanej młodym zuchom i harcerzom z ich opiekunami, by to teraz oni przejęli pałeczkę sztafety pokoleń Polaków opiekujących się Ojczyzną.

Ostatnim akcentem obchodów 11.Listopada był IV Bieg Niepodległości na stadionie.

Iwona Wróblak

listopad 2022 r.

 

Obywatelskość ojczyźniana. Prozą, nie wierszem, o Polsce

Kolejny 11 Listopada, Święto Niepodległości. W Międzyrzeczu Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego jest miejscem celebracji świątecznej, tam mieszkańcy naszego miasta umawiają się, że niezależnie tego, czy będą tam inni, w miejscu jak co roku złożą – w danym Dniu – wiązankę kwiatów. W 2021 roku – niejako może na przekór zastanej sytuacji, jest bardzo wielu ludzi, którzy poświęcili swój prywatny czas i przyszli. Z małymi biało - czerwonymi chorągiewkami, z kotylionami przypiętymi do płaszczy.

Polska – to miejsce wybrane do życia. Obywatelskość dobrowolna, prozą, nie wierszem, pisana. Obywatelskość współczesna z natury rzeczy (ile można żyć szkolnym Kordianem?..) Weryfikowana każdego dnia... Ważona na szali perspektyw życiowych... Motywy tego wyboru są inne dla każdego – miejsce pracy, krajobraz, przyjaciele. Dla przyglądających się bardziej swemu miejscu zamieszkania to bogactwo ludzkich losów na naszej małej ojcowiźnie. Ojcowiźnie - Słowie bez zadęcia...

...patriotyzm to słowo zużyte w polszczyźnie. Gwałtownie domaga się nowej (polskiej) formuły...

Formy kształtowania pamięci historycznej. Czy nie za mało się mówi w szkole (i podczas przemówień inauguracyjnych), że naszą niepodległość w 1918 roku zbudowały – co najmniej na równi z czynem zbrojnym – konstytuujące się podczas dramatycznych wydarzeń końca I wojny światowej lokalne władze, samorzutnie powstające organizacje społeczne; rady żołnierskie i robotnicze – wbrew pozorom niemające wiele wspólnego z komunizmem, a w Wielkopolsce w większości złożone z działaczy pochodzących ze środowisk konserwatywnych. OBYWATELE chcieli Polski, bez nich Polska by nie powstała. Nie byłaby potrzebna...

Bardzo wielu ludzi przyszło pod Pomnik. Przyszłam punktualnie, i nie mogłam się przecisnąć przez tłum... Na wprost Pomnika liczne kolorowe swymi sztandarami Poczty. Delegacje zakładów pracy, szkół i placówek oświatowych, instytucji państwowych, służb mundurowych. Jest też celebra urzędowa. Władze samorządowe, burmistrz Międzyrzecza. Kompania honorowa Wojska Polskiego. Orkiestra Dęta z Grochowa, Flaga wciągana na maszt, Hymn Państwowy. Słowa burmistrza Remigiusza Lorenza, że patriotyzm ma służyć budowaniu współczesności... Nadzieją są młodzi; zuchy, harcerze, razem z żołnierzami czuwający przy Pomniku. Mają wspaniałą opiekę, drogowskazy, w postaci naszych lokalnych zastępów harcerskich, swoich instruktorów, którzy w tych trudnych czasach – na miarę wieku i zdolności percepcyjnych zucha – potrafią im objaśnić zawiłości świata – wierzę w to głęboko.

Oddać krew – nie w walce przelać, ale przekazać Dar życia potrzebującym chorym ludziom. Kapituła Odznaki Honorowej w uznaniu zasług na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża nadała Wojskowemu Klubowi Honorowych Dawców Krwi PCK „Żołnierska Krew” przy Jednostce Wojskowej 5700 w Międzyrzeczu Odznakę Honorową PCK I Stopnia.

Iwona Wróblak

Święto Niepodległości w Międzyrzeczu

Usuwam się na bok... Znikam z pola rażenia armaty przeciwlotniczej kaliber 23 mm... Na krzesełku strzelca zawzięcie kręci korbką obracającą lufę kolejny kilkuletni młodzian (albo młodzianka). Uciechę mają niesamowitą. Fotki trzaskają się do albumów rodzinnych.

Nasz mały spokojny Międzyrzecz świętuje 11. Listopada, na Rynku, w jednej  z trzech odsłon uroczystości, militarnie, pokazem sprzętu wojskowego. Plac zastawiony jest wielkimi – dla laika – samochodami transportowymi, zwiadowczymi, np. do przewozu rakiet zwalczających środki napadu powietrznego, jak czytam napis, jest samobieżny przeciwlotniczy zestaw rakietowy „Poprad”, i inne...

            Na Rynku był też sprzęt policyjny, łódź patrolowa, radiowozy... Wielki Lupo, policyjna maskota, krążył wśród dzieci, ocieplając wizerunek Policji, której zadaniem jest chronić obywateli. Na stoiskach wystawiono materiały informacyjne o Służbie Więziennej, Wojskowej Komendzie Uzupełnień, o Lasach Państwowych, Straży Pożarnej. Międzyrzeckim Rejonie Umocnionym – zabytku przedwojennej infrastruktury militarnej. Klub Wojskowy 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej – na stoisku z zabytkowymi artefaktami, rozdaje naklejki z napisem „Służymy Niepodległej”, białe i czerwone baloniki i chorągiewki z barwami narodowymi, które na pewno przydadzą się na dzień następny, na uroczysty coroczny capstrzyk 11. Listopada. 

            Na scenie popisy międzyrzeckich wokalistów: W kilkugodzinnym koncercie wystąpił Chór Dziecięcy „Piccolo”, Zespół „Kęszyczanki”, soliści – m.in. Kamila Tomysek. Razem z Orkiestrą Wojskową będzie miało miejsce ogólne i wspólne śpiewanie piosenek patriotycznych. Teksty do śpiewania zostały w większej ilości rozdane widzom.

            11. Listopada, słoneczny, bez opadów, zaczął się, w asyście kompanii honorowej Wojska Polskiego, harcerzy, pod Pomnikiem Tysiąclecia, złożeniem wieńców i kwiatów przez delegacje z Urzędu Miasta i Gminy, instytucje i organizacje pozarządowe, zakończył salwą honorową z okazji świętowania 101. rocznicy odzyskania przez Rzeczpospolitą Polską niepodległości. Zwieńczeniem Święta był wieczorny koncert w Międzyrzeckim Ośrodku Kultury.

            Niepodległościowy Koncert Muzyki Klasycznej prowadził Wiesław Pietruszak ze Stowarzyszenia Miłośników Muzyki Organowej i Kameralnej. Godne uczczenie tego wielkiego Święta, sala MOK była prawie w całości wypełniona widzami. Wystąpiła młodziutka, będąca muzycznym odkryciem, i nadzieją wiolinistyki, 16. letnia Hanna Rogoża. Skrzypaczce akompaniowała na fortepianie Liwia Dolińska. Pieśni patriotyczne śpiewał Szymon Chorobiński - baryton.

            W programie usłyszeliśmy utwory Henryka Wieniawskiego, Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki, klasykę muzyki XIX wieku, okresu walki Polaków o odzyskanie własnej państwowości. Romantycy propagowali rangę aktu zasadniczego II Rzeczpospolitej, Konstytucji 3 Maja z 1791 r., której uchwalenie przez Sejm Czteroletni przypieczętowało decyzję trzech mocarstw: Rosji, Prus i Austrii o ostatecznym rozbiorze i unicestwieniu, na 123 lata, wolnej Rzeczpospolitej. Idea społeczeństwa obywatelskiego jest ciągle żywa i aktualna, mimo upływu stuleci.

            Piękne, delikatne, powiedziałabym - świeże, dziewczęce brzmienie skrzypiec Hani Rogoży, stonowany profesjonalny akompaniament Dolińskiej. Romantyczny repertuar, romanse i pieśni sentymentalne, wsłuchiwaliśmy się w klimat muzyki epoki romantycznej, dzisiaj już klasykę gatunku, utwory nam dobrze znane, jak „Kaprys nr 2”, i piękną „Pieśń polską” Henryka Wieniawskiego. Fragmenty z pism z C. K. Norwida, m.in. wiersz „Moja piosnka”, prezentowane przez Wiesława Pietruszaka, towarzyszyły koncertowi.

            Szymon Chorobiński śpiewał pieśni legionowe, „Krakowiaka”, „Wojenko, wojenko...”, „O mój rozmarynie”, „Piechota...” - o szarych mundurach strzelców, symbolu odważnej nadziei ówczesnych Polaków na własną państwowość. 

            Duchowe dziedzictwo dorobku kulturalnego naszego kraju, w całości, czeka na nasze przyjęcie, na przemyślenie, i wnioski. Historia, i współczesność, nasze teraz, jak przyczyna i skutek. Historia licząca tysiąc, co najmniej, lat życia ludzi we wspólnocie kulturowej, obyczajach... Nie mniej. Przyjmijmy duchowe dziedzictwo tysiąclecia istnienia wspólnoty obywateli kraju mieszkających w dorzeczu dwóch rzek, połączonych jednym organizmem państwowym. Otwartym na nowe czasy, co jest warunkiem koniecznym, myślę, dla zachowania tożsamości kulturowej. Dzisiaj – w ramach krajów Unii Europejskiej, twórczej różnorodności, wielu kultur i religii. Obywatelska i świadoma swoich blasków i cieni, cieni i blasków, i nie – mesjanistyczna… Chrystusowa. Polska normalna. Kraj nowożytny. Spełniający oczekiwania pokolenia młodych ludzi. Przecież taka właśnie była nasza Ojczyzna w czasach swej świetności. I taka może być w przyszłości.

Iwona Wróblak

listopad 2019