Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Muzyka w Raju 2024 w Miedzyrzeczu. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Muzyka w Raju 2024 w Miedzyrzeczu. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 25 sierpnia 2024

 

PER CANTAR E SONAR COL LAUTO


W Międzyrzeczu w kościele św. Jana - „PER CANTAR E SONAR COL LAUTO”. 3.koncert z kolei i ostatni - w Międzyrzeczu, inne były w Gorzowie i Świebodzinie; z 22. koncertów w tegorocznym cyklu „Muzyka w Raju”. 10 dni wyśmienitej muzyki na światowym poziomie, było czego słuchać...

Wspaniały, niebiański, głos Ivo Haun de Oliviera... Ivo Haun dorastał w Brazylii; w 2010 roku przeprowadził się do szwajcarskiej Bazylei. W 2015 roku ukończył studia na kierunku: śpiew dawny, w Schola Cantorum Basiliensis. Główne obszary jego zainteresowań to wirtuozerski śpiew z epok renesansu i wczesnego baroku, praktyka improwizacji, historyczne techniki aktorskie, retoryka i jej zastosowanie w spektaklach muzycznych, historyczna wymowa języków europejskich i łaciny oraz zastosowanie oryginalnej notacji w muzyce od XIV do XVII wieku. Jest laureatem Nagrody im. Bovicellego na Konkursie Bovicellego 2020 (Schloss Weissenbrunn); prowadził zajęcia z improwizacji historycznej na festiwalach. Ivo Haun wykonuje muzykę średniowieczną, renesansową i barokową.

Ivo Haun de Oliviera towarzyszył na lutni Michał Gondko. Gondko studiował gitarę klasyczną w rodzinnej Warszawie, w Bazylei zgłębiał tajniki gry na historycznych instrumentach z rodziny lutni w Schola Cantorum Basiliensis – prestiżowej szwajcarskiej uczelni skupiającej się nad badaniami nad muzyką dawną. Jest autorem artykułów na temat roli instrumentów szarpanych w średniowieczu oraz wielu esejów.

W kościele wielu melomanów, bo jest czego posłuchać... Ivo śpiewa bez mikrofonu. Stare pieśni, niszowa dawna muzyka. Wsłuchujemy się w klimat tej muzyki, w wirtuozowski śpiew Ivo, w uważny akompaniament lutnisty. Stosunkowo krótkie kompozycje: Antonio Caprioli (ok. 1500): Una leggiadra nimpha, Francesco Spinacino (ok. 1500): Recercare, Bartolomeo Tromboncino (1470–po 1534): Scopri lingua il ciecho ardore, Anonim (Rękopis Thibault, ok. 1510): Calata, Marchetto Cara (ok. 1465–1525): Bona dies, bona sera, Francesco Canova da Milano (1497–1543): Ricercar, Antonio Rotta (ok. 1495–1549): Pavana/Piva, Gulio Segni da Modena (1498–1561): Ricercar, Anonim (ok. 1500): Se mai per maraveglia, Giaches de Wert (1535–1596): / oprac. Cosimo Bottegari (1554–1620): O sacrum convivium, Philippe Verdelot (ok. 1480/85–przed 1552): Madonna, il tuo bel viso, Francesco Canova da Milano, Ricercare, Jacques Arcadelt (1507–1568): Quand’ io pens’ al martire, Anonim: (Tabulatura Sienejska, ok. 1560/70): Ricercari, Giovanni Pierluigi da Palestrina (1525/6–1594): / oprac. Cosimo Bottegari, Vestiva i colli, Cosimo Bottegari, Nel bel giardin d’Amor, Anonim: / oprac. Cosimo Bottegari, Occhi mei lassi se pianget’ ogn’ ora, Anonim (Tabulatura Sienejska): Ricercare, Cosimo Bottegari (?), Il sommo Iddio Fattor

Cosimo Bottegari... Był jeszcze bis, nie mogliśmy tak szybko wypuścić muzyków. Wspaniale wrażenia po koncertach... Nasyceni, czekamy na następny rok, być może już w Paradyżu, po ukończonym remoncie kościoła.


Iwona Wróblak

sierpień 2024 r.







wtorek, 20 sierpnia 2024

 

W królestwie siedmiostrunowej violi da gamba


Drugi – w naszym kościele św. Jana – koncert w ramach Festiwalu „Muzyka w Raju”, łącznie w dniach 14-24 sierpnia odbędą się 22 koncerty; w Międzyrzeczu, Świebodzinie i Gorzowie.

Viola da gamba motywem przewodnim tego koncertu, i André Lislevand z Włoch, jeden muzyków zaliczających się do czołówki europejskiej. Godzinny koncert na muzykę orkiestrową pisaną na violę da gamba od późnego renesansu po epokę romantyczną.

Utwory w rożnym stylu i tonacji, ukazujący możliwości tego instrumentu, także kunszt gry André Lislevanda. Muzyka dla koneserów. Subtelne kompozycje, wątki osnute wokół tematu...

Silvestro Ganassi (1492–1565): Recerchar Terz ze zbioru „Regola Ruberia” (Wenecja, 1542), Tobias Hume (1569–1645): Pavane nr 42 ze zbioru „The First Part of Ayres” (Londyn, 1605), Johann Sebastian Bach (1685–1750): I Suita G-dur na wiolonczelę solo BWV 1007 (transkrypcja: Paolo Pandolfo), Courante, Sarabande, Gigue

Christopher Simpson (1606–1669): Preludium ze zbioru „The Division Violist” (Londyn, 1656). Antoine Forqueray (1672–1645): La Dubreüil ze zbioru „Pièces de Viole avec la Basse Continue” (Paryż, 1747), Johann Sebastian Bach: IV Suita Es-dur na wiolonczelę solo BWV 1010 (transkrypcja: Paolo Pandolfo), Sarabande, Bourrée I i II, Gigue, Tobias Hume Captaine Hume Galiard ze zbioru „The First Part of Ayres” (Londyn, 1605).

Richard Sumarte (?–po 1630): Daphne ze zbioru „Manchester Gamba Book”,

Georg Philipp Telemann (1681–1767): Fantazja XI ze zbioru „12 Fantasias a Viola da gamba Solo” (Hamburg, 1735): Allegro, Grave, Allegro.

Karl Friedrich Abel (1723–1787): Allegro A18, Adagio A2, Andante A10 ze zbioru „The Drexel Manuscript” (Londyn, po 1770), Marin Marais (1656–1728): Les Voix Humaines ze zbioru „Second Livre de pièces de Viole avec basse continue” (Paryż, 1701), La Guitare ze zbioru „Troisième Livre de pièces de Viole avec basse continue” (Paryż, 1711).

Viola da gamba - dawny instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych, popularny w renesansie i baroku; używany do gry solowej i zespołowej. Określenie da gamba wskazuje na sposób trzymania instrumentu podczas gry, czyli w pozycji pionowej, na nodze lub między kolanami. Pudło rezonansowe violi da gamba było kształtem zbliżone do korpusu skrzypiec. Brzmienie gamb było łagodne, ciemne i ciche.


Iwona Wróblak

sierpień 2024 r.






sobota, 17 sierpnia 2024

 

Muzyka i cisza uczą się chodzić w parze, tak brzmi Muzyka w Raju



Kościół św. Jana Chrzciciela w Międzyrzeczu, 3 koncerty z cyklu XXII Międzynarodowego Festiwalu „Muzyka w Raju” w tym roku odbędą się tutaj. Na suficie pysznią się unikalne w skali kraju renesansowe freski. Czekamy, aż muzycy nastroją instrumenty.

Koncert okazał się dłuższy niż przewidywali Cezary Zych z prof. Joanną Boślak- Górniok (Międzynarodowa Barokowa Orkiestra „Kore”), ku naszej jeszcze większej satysfakcji; podzielony został na dwie części, z kilkunastominutową przerwą. Paradyskie Seminarium Duchowne przechodzi gruntowny remont, z tego powodu koncerty będą się odbywać w Międzyrzeczu, Świebodzinie i Gorzowie. 15. sierpnia w międzyrzeckim koncercie będziemy słuchać programu z wczorajszego koncertu Muzyki w Raju w gorzowskiej Filharmonii. Muzyka i cisza uczą się chodzić w parze, jak powiedział nowy proboszcz parafii pw. św. Jana Chrzciciela ks. dr Andrzej Hładki.

Chłód renesansowego wnętrza kościoła św. Jana. Zanurzymy się za chwilę w pełnej harmonii muzyce G. Tellemana, związanego kiedyś z ziemią lubuską, A. Vivaldiego i J.G. Graun'a. Co nas czeka? Samo dobre. Georg Philipp Telemann (1681–1767): Koncert polski G-dur TWV 43:G7 Dolce, Allegro, Largo, Allegro. Suita D-dur na violę da gamba i smyczki TWV 55 D:6 Ouverture, La Trompette, Sarabande, Rondeau, Bourrée, Courante-Double, Gigue

Antonio Vivaldi (1678–1741): Allegro z Koncertu F-dur na flet i smyczki RV 433

Aria „Sum in medio tempestatum” z motetu „Sum in medio tempestatum” na sopran, smyczki i bc. RV 632, Largo e cantabile z Koncertu F-dur na flet i smyczki RV 434

Motet „Sum in medio tempestatum” na sopran, smyczki i bc. RV 632: Recitativo „Quid ergo faciam?” Aria „Semper maesta, sconsolata” Alleluia.

Johann Gottlieb Graun (1703–1771); Koncert D-dur na violę da gamba i smyczki Graun WV A:XIII:4 Vivace, Adagio, Allegro assai. Czyli - podróż między Paryżem, Wenecją, Dreznem, Berlinem i Żarami...

Wytrawni, chociaż prawie wszyscy młodzi, artyści: André Lislevand – grający na viola da gamba, jej piękne brzmienie – jeszcze usłyszymy wielokrotnie ten instrument, Marta Krysiak – mocny sopran, Juliette Wagner – flet traverso, i Orkiestra „Kore”.

Rozpoczynamy międzyrzecką odsłonę Muzyki w Raju w naszej, jak powiedział Cezary Zych, prezes zarządu Fundacji Muzyki Dawnej CANOR, i nie tylko on tak twierdzi – znakomicie brzmiącej najstarszej międzyrzeckiej świątyni. „Muzyka w Raju”; festiwalowe 22 koncerty. Dzieła kompozytorów dobrze znanych i tych zapomnianych z okresu od późnego średniowiecza po epokę romantyczną. Srebrzysty klawesyn raz po raz włącza się dyskretnie, doskonałe wykonania dworskiej muzyki z dawnych czasów, prawie dwie godziny solidnej uczty artystycznej, tylko osiąść w niej, w harmonii i ciszy; braku hałasu zewnętrznego świata.


Iwona Wróblak

sierpień 2024 r.