Koncert VII Prezentacji
Szansy
Widownia
dopisała przed sceną na placu przy Restauracji „Tequila”. Przy ławach
dużo zaproszonych gości, sympatyków i widzów. Powitanie przybyłych
przedstawicieli instytucji przyjaznych środowisku dzieci i młodzieży
niepełnosprawnej oraz osób prywatnych.
W czasie
koncertu za niedużą kwotę można zakupić prace plastyczne dzieci. Wywieszone
obok sceny oglądałam w przerwie między występami. Są jedyne i niepowtarzalne.
Podpisane inionami i nazwiskami. Międzyrzeckie Stowarzyszenie Dzieci i Młodzieży
Niepełnosprawnej Uzdolnionej Artystycznie „Szansa”, które było
organizatorem całości koncertowych atrakcji artystycznych, od dawna działa na
rzecz dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Prowadzi zajęcia plastyczne, i inne,
przez cały rok
Tymczasem
na scenie trwa koncert, niepełnosprawnym wykonawcom, w pokonywaniu schodków
pomagają żołnierze z naszej jednostki. Łukasz Żakowski, recytator kilku wierszy, jeden z nich dedykuje
żołnierzom. Piosenki wykonali: Ada
Dobrzyńska z Nietoperka, Aneta Żakowska z Bobowicka, Karolina Ossowska z
Gorzowa, Honorata Frankiewicz z Ostrowa, nasza Karolina Szulga z Międzyrzecza, która dedykowała piosenkę państwu
Dudzińskim, Gabrysia Przygoda. DPS Rokitno wystąpiło z
przedstawieniem: „Chłopska nadzieja”. Aktorzy byli ucharakteryzowani, na
scenie działa się akcja. Uczestnicy
włożyli w spektakl dużo pracy.
Pod koniec
imprezy widzowie mieli możliwość obejrzeć próbkę umiejętności rosyjskiego
zespołu „Poteshki”, jednego z uczestników Międzynarodowego Festiwalu
Folkloru Dziecięcego. Kultywujący tradycję skomoruchów – dawnych
wędrownych wagabundów, cudaków, błaznów, zespół liczy łącznie ok. 70 osób.
Chłopcy w wieku od 8 do 16 lat prezentują akrobatyczne umiejętności, bardzo muzykalni
- śpiewają na wiele głosów, każdy gra na kilku instrumentach. Wszyscy uczą się
w szkołach muzycznych, jeżdżą z przedstawieniami po krajach na całym świecie. W
bogatym programie mają klasykę i folklor rosyjski, pieśni stare i nowe, ich
trawestacje, często żartobliwe. Pochodzą z okręgu wołogockiego (600 km na
północ od Moskwy). To, co zobaczyliśmy
na scenie, to był folklor żywy, pokazany w sposób oryginalny, ciekawy i bardzo
profesjonalny. Doskonałe jest aktorstwo młodziutkich wykonawców, dopracowane,
przemyślane w najdrobniejszych szczegółach. Zespół prowadzą państwo Boruccy.
Dziękując
wszystkim wykonawcom pezes „Szansy” Hanna
Szulga złożyła serdeczne podziękowania również MOK w Międzyrzeczu,
pracownikom restauracji „Tequila”, ŚDP, mediom, rodzicom, członkom i sympatykom
„Szansy”, sponsorom, żołnierzom, za ich nieocenioną pomoc, zrozumienie
idei Stowarzyszenia w realizowaniu programu, m. in. poprzez VII Prezentacje.
Kończąc zaprosiła wszystkich na „Prezentacje” za rok.
Iwona Wróblak
wrzesień 2003
